Στο προηγούμενο κεφάλαιο περιγράψαμε την μέθοδο Simplex, αλγεβρικά. Σε αυτή την σειρά όμως βασικό μας μέλημα είναι η διαίσθηση που προσφέρει η γεωμετρία του προβλήματος. Εδώ θα ασχοληθούμε με την ερμηνεία των αλγεβρικών βημάτων του προηγούμενου κεφαλαίου από γεωμετρικής σκοπιάς. Ας θυμηθούμε άλλη μια φορά την κεντρική ιδέα της μεθόδου Simplex, όπως την περιγράψαμε στο Κεφάλαιο 2.0 : Κεντρική Ιδέα Μεθόδου Simplex Έστω v μία κορυφή της εφικτής περιοχής Όσο υπάρχει ένας γείτονας της v, v' με καλύτερη τιμή της συνάρτησης στόχου: θέσε v' := v Αυτή ακριβώς την κεντρική ιδέα υλοποιήσαμε και στο Κεφάλαιο 3.1 . Έστω ότι έχουμε ένα ΓΠ με n μεταβλητές (άρα θα "ζούμε" στον n-διάστατο χώρο), ουσιαστικά κινούμαστε κάθε φορά πάνω σε μία ακμή του πολυτόπου των λύσεων (η μία ακμή ορίζεται από n-1 υπερεπίπεδα, οι n-1 μεταβλητές που παραμένουν σταθερές) και θα σταματήσουμε στην άλλη άκρη της ακμής. Η γειτονιά συνεπώς που αναφέρουμε στην Κεντρική Ιδέα δ...